{"id":13091,"date":"2016-07-19T17:21:42","date_gmt":"2016-07-19T15:21:42","guid":{"rendered":"http:\/\/www.infosadowne.boo.pl\/?p=13091"},"modified":"2016-07-19T17:21:42","modified_gmt":"2016-07-19T15:21:42","slug":"chcecie-bajki-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/info.sadowne.pl\/?p=13091","title":{"rendered":"Chcecie bajki?"},"content":{"rendered":"

\"2016.07.19.11\"<\/strong><\/p>\n

Witam Pani\u0105, Pani M!<\/strong><\/p>\n

Tym razem nie b\u0119d\u0119 nazbyt natarczywy aby listownie przekazywa\u0107 Pani wie\u015bci, kt\u00f3re w moim mniemaniu s\u0105 nader istotne.<\/p>\n

Czasy s\u0105 ci\u0119\u017ckie i zawracanie g\u0142owy z pozoru wa\u017cnymi rzeczami nie le\u017cy w mojej naturze. Nie powinno si\u0119 te\u017c narzuca\u0107 komu\u015b sposobu my\u015blenia, sugeruj\u0105c zw\u0142aszcza rozwi\u0105zanie problemu. Z tym ka\u017cdy powinien pozosta\u0107 sam na sam i dobrze rozwa\u017cy\u0107 ostateczn\u0105 decyzj\u0119. Nie jest to wszak takie proste\u2026<\/p>\n

Droga Pani M!<\/strong> Wszystko, czego do\u015bwiadczamy na co dzie\u0144, jest prawdopodobnie ju\u017c wcze\u015bniej zapisane i \u201ezaklepane\u201d, ale w jakim\u015b procencie zale\u017cy te\u017c i od nas. Ka\u017cdy z nas mo\u017ce te\u017c przewidywa\u0107 nast\u0119pstwa swojego dzia\u0142ania, a jednak czasami, pomimo dawanych mu sygna\u0142\u00f3w ostrzegawczych, brnie dalej do wcze\u015bniej okre\u015blonego celu. To natura ludzka. A co je\u015bli ta natura rozchwieje si\u0119 za przyczyn\u0105 niemo\u017cno\u015bci realizacji wszystkiego, co sobie zaplanowa\u0142a? Jedni, ci dobrzy, podpowiadaj\u0105: \u201ewalcz z przeciwno\u015bciami\u201d, drudzy, ci jeszcze lepsi, m\u00f3wi\u0105: \u201edaruj sobie, \u015bwiata nie zmienisz, nie ulepszysz \u2013 to walka z wiatrakami\u201d. C\u00f3\u017c wi\u0119c wybra\u0107, gdy z jednej strony w\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 ju\u017c wiele wysi\u0142ku w te w\u0142a\u015bnie zmiany i jako\u015b to zacz\u0119\u0142o procentowa\u0107, a z drugiej strony \u2013 silne odczucie: \u201enie czuj\u0119 tego, nie pasuj\u0119 do tego mechanizmu, jestem obcym po\u015br\u00f3d swoich\u201d?<\/p>\n

To tylko takie drobne rozwa\u017canie, psychologiczne, mo\u017ce niepotrzebne.<\/strong> Drobne, ale\u2026 mog\u0105ce te\u017c mie\u0107 wp\u0142yw na wiele rzeczy, wiele przysz\u0142ych dzia\u0142a\u0144 i postanowie\u0144. Mo\u017ce to tylko wina osobowo\u015bci, kt\u00f3ra stoi – jak to m\u00f3wiono \u2013 \u201ena rosto\u0144kach\u201d, a mo\u017ce to podw\u00f3jna osobowo\u015b\u0107. Komplikuj\u0119, a nie jest to moim celem.<\/p>\n

Szanowna Pani M!<\/strong> Mo\u017ce to jest ju\u017c ostatni m\u00f3j list do Pani, ale niech Pani wie, \u017ce zrobi\u0142em swoje. Mo\u017ce jeszcze kiedy\u015b co\u015b mi si\u0119 uda zrobi\u0107 dobrego, ale na razie… brak mi pomys\u0142\u00f3w na przysz\u0142o\u015b\u0107\u2026 Niemo\u017cliwe? Brak mi pomys\u0142\u00f3w?<\/p>\n

Troch\u0119 te\u017c t\u0119skni\u0119 do ludzi z okresu pod tytu\u0142em: \u201eChcecie bajki, oto bajka\u201d. Pani i \u2026 dedykuj\u0119 bajk\u0119 anonimowego autora, adekwatn\u0105 do sytuacji\u2026 Pozdrawiam i \u017cycz\u0119 optymizmu!<\/p>\n

Bajka o zasmuconym smutku
\n<\/em><\/strong>
\n<\/em>Po piaszczystej <\/em>drodze sz\u0142a niziutka staruszka. <\/em>Chocia\u017c by\u0142a ju\u017c bardzo stara, to jednak sz\u0142a tanecznym krokiem,\u00a0a u\u015bmiech na jej twarzy by\u0142 tak promienny, jak u\u015bmiech m\u0142odej,\u00a0szcz\u0119\u015bliwej dziewczyny. Nagle dost<\/em>rzeg\u0142a przed sob\u0105 jak\u0105\u015b posta\u0107. <\/em>Na drodze kto\u015b siedzia\u0142, ale by\u0142 tak skulony, \u017ce prawie zlewa\u0142 si\u0119 z piaskiem.\u00a0<\/em><\/p>\n

Staruszka zatrzyma\u0142a si\u0119, nachyli\u0142a nad niemal bezcielesn\u0105 istot\u0105 i zapyta\u0142a:\u00a0„Kim jeste\u015b?” Ci\u0119\u017ckie powieki z trudem ods\u0142oni\u0142y zm\u0119czone oczy,\u00a0a blade wargi wyszepta\u0142y: „Ja? … Nazywaj\u0105 mnie smutkiem”.\u00a0„Ach! Smutek!”, zawo\u0142a\u0142a staruszka z tak\u0105 rado\u015bci\u0105, jakby spotka\u0142a dobrego znajomego.<\/em><\/p>\n

„Znasz mnie?”, zapyta\u0142 smutek niedowierzaj\u0105co. „Oczywi\u015bcie, przecie\u017c nie jeden raz towarzyszy\u0142e\u015b mi w mojej w\u0119dr\u00f3wce. „Tak s\u0105dzisz …, zdziwi\u0142 si\u0119 smutek, „to dlaczego nie uciekasz przede mn\u0105.\u00a0Nie boisz si\u0119?” „A dlaczego mia\u0142abym przed Tob\u0105 ucieka\u0107, m\u00f3j mi\u0142y?\u00a0Przecie\u017c dobrze wiesz, \u017ce potrafisz dogoni\u0107 ka\u017cdego, kto przed Tob\u0105 ucieka.\u00a0Ale powiedz mi, prosz\u0119, dlaczego jeste\u015b taki markotny?” „Ja … jestem smutny” – odpowiedzia\u0142 smutek \u0142ami\u0105cym si\u0119 g\u0142osem.<\/em><\/p>\n

Staruszka usiad\u0142a obok niego. „Smutny jeste\u015b …”, powiedzia\u0142a i ze zrozumieniem pokiwa\u0142a g\u0142ow\u0105. „A co Ci\u0119 tak bardzo zasmuci\u0142o?” Smutek westchn\u0105\u0142 g\u0142\u0119boko. Czy rzeczywi\u015bcie spotka\u0142 kogo\u015b, kto b\u0119dzie chcia\u0142 go wys\u0142ucha\u0107? Ile\u017c razy ju\u017c o tym marzy\u0142. „Ach, … wiesz …”, zacz\u0105\u0142 powoli i z namys\u0142em, „najgorsze jest to, \u017ce nikt mnie nie lubi. Jestem stworzony po to, by spotyka\u0107 si\u0119 z lud\u017ami i towarzyszy\u0107 im przez pewien czas. Ale gdy tylko do nich przyjd\u0119, oni wzdrygaj\u0105 si\u0119 z obrzydzeniem.\u00a0Boj\u0105 si\u0119 mnie jak morowej zarazy.” I znowu westchn\u0105\u0142. „Wiesz …, ludzie wynale\u017ali tyle sposob\u00f3w, \u017ceby mnie odp\u0119dzi\u0107.\u00a0M\u00f3wi\u0105: tralalala, \u017cycie jest weso\u0142e, trzeba si\u0119 \u015bmia\u0107.\u00a0A ich fa\u0142szywy \u015bmiech jest przyczyn\u0105 wrzod\u00f3w \u017co\u0142\u0105dka i duszno\u015bci.\u00a0M\u00f3wi\u0105: co nie zabije, to wzmocni. I dostaj\u0105 zawa\u0142u.\u00a0M\u00f3wi\u0105: trzeba tylko umie\u0107 si\u0119 rozerwa\u0107.\u00a0I rozrywaj\u0105 to, co nigdy nie powinno by\u0107 rozerwane. M\u00f3wi\u0105: tylko s\u0142abi p\u0142acz\u0105. I zalewaj\u0105 si\u0119 potokami \u0142ez.\u00a0Albo odurzaj\u0105 si\u0119 alkoholem i narkotykami, byle by tylko nie czu\u0107 mojej obecno\u015bci.”<\/em><\/p>\n

„Masz racj\u0119,”, potwierdzi\u0142a staruszka, „ja te\u017c cz\u0119sto widuj\u0119 takich ludzi.” Smutek jeszcze bardziej si\u0119 skurczy\u0142. „Przecie\u017c ja tylko chc\u0119 pom\u00f3c ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi.\u00a0Wtedy, gdy jestem przy nim, mo\u017ce spotka\u0107 si\u0119 sam ze sob\u0105. Ja jedynie pomagam zbudowa\u0107 gniazdko, w kt\u00f3rym mo\u017ce leczy\u0107 swoje rany.\u00a0Smutny cz\u0142owiek jest tak bardzo wra\u017cliwy.\u00a0Niejedno jego cierpienie podobne jest do \u017ale zagojonej rany,\u00a0kt\u00f3ra co pewien czas si\u0119 otwiera. A jak to boli!\u00a0Przecie\u017c wiesz, \u017ce dopiero wtedy, gdy cz\u0142owiek pogodzi si\u0119 ze smutkiem\u00a0i wyp\u0142acze wszystkie wstrzymywane \u0142zy, mo\u017ce naprawd\u0119 wyleczy\u0107 swoje rany. Ale ludzie nie chc\u0105, \u017cebym im pomaga\u0142.\u00a0Wol\u0105 zas\u0142ania\u0107 swoje blizny fa\u0142szywym u\u015bmiechem.\u00a0Albo zak\u0142ada\u0107 gruby pancerz zgorzknienia.” <\/em><\/p>\n

Smutek zamilk\u0142.\u00a0Po jego smutnej twarzy pop\u0142yn\u0119\u0142y \u0142zy: najpierw pojedyncze,\u00a0potem zacz\u0119\u0142o ich przybywa\u0107, a\u017c wreszcie zani\u00f3s\u0142 si\u0119 nieutulonym p\u0142aczem.\u00a0Staruszka serdecznie go obj\u0119\u0142a i przytuli\u0142a do siebie.\u00a0„P\u0142acz, p\u0142acz smutku.”, wyszepta\u0142a czule. „Musisz teraz odpocz\u0105\u0107, \u017ceby potem znowu nabra\u0107 si\u0142.\u00a0Ale nie powiniene\u015b ju\u017c dalej w\u0119drowa\u0107 sam.\u00a0B\u0119d\u0119 Ci zawsze towarzyszy\u0107, a w moim towarzystwie zniech\u0119cenie ju\u017c nigdy Ci\u0119 nie pokona.”<\/em><\/p>\n

Smutek nagle przesta\u0142 p\u0142aka\u0107.\u00a0Wyprostowa\u0142 si\u0119 i ze zdumieniem spojrza\u0142 na swoj\u0105 now\u0105 towarzyszk\u0119:\u00a0„Ale … ale kim Ty w\u0142a\u015bciwie jeste\u015b?” „Ja?”, zapyta\u0142a figlarnie staruszka u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 przy tym tak beztrosko, jak ma\u0142e dziecko. „JA JESTEM NADZIEJA!”<\/em><\/p>\n

S\u0142awek Chyli\u0144ski<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Witam Pani\u0105, Pani M!<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,1],"tags":[1213],"class_list":["post-13091","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-newsy","category-inne","tag-list-do-pani-m"],"views":2651,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13091","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13091"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13091\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13093,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13091\/revisions\/13093"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13091"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13091"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13091"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}