{"id":5827,"date":"2014-07-16T16:35:35","date_gmt":"2014-07-16T14:35:35","guid":{"rendered":"http:\/\/www.infosadowne.boo.pl\/?p=5827"},"modified":"2014-07-16T16:37:37","modified_gmt":"2014-07-16T14:37:37","slug":"nasza-ziemia-rodzinna-cz-ii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/info.sadowne.pl\/?p=5827","title":{"rendered":"NASZA ZIEMIA RODZINNA – cz. II"},"content":{"rendered":"

\"ES.\"Wszystko to ziemia nasza ukochana, w kt\u00f3r\u0105 wro\u015bli\u015bmy i tkwimy na niej codziennie z uporem i mi\u0142osnym przywi\u0105zaniem!<\/strong><\/p>\n

Od pocz\u0105tku swego istnienia, bo ju\u017c od pierwszej po\u0142owy XV wieku, odk\u0105d to historia okre\u015bla \u015blady pierwszego \u017cycia naszego regionu, przewin\u0119\u0142o si\u0119 przez ten teren tysi\u0105ce tu osiad\u0142ych i urodzonych. R\u00f3\u017cne by\u0142y ich losy i koleje. Jedni trwaj\u0105c w uporczywym, trudnym mozole codziennego, osadniczego \u017cycia, karczowali puszcz\u0119 sadowie\u0144sk\u0105, wydzieraj\u0105c jej sp\u0142achcie ziemi pod upraw\u0119 ziemiop\u0142od\u00f3w. Inni, w poszukiwaniu l\u017cejszej, lepszej mo\u017ce doli, w\u0119drowali przenosz\u0105c si\u0119 w r\u00f3\u017cne strony kraju. Bywa\u0142o, \u017ce dziesi\u0105tki, a nawet setki i tysi\u0105ce naszych dawnych poprzednik\u00f3w, z braku odpowiednich \u015brodk\u00f3w zapobiegawczych mar\u0142y gromadnie podczas panuj\u0105cych tu epidemii \u201emorowego powietrza\u201d, jak w\u00f3wczas m\u00f3wiono.<\/p>\n

Byli i tacy, kt\u00f3rzy w dobie okrutnego niedostatku opuszczali wielodzietne, przeludnione rodziny i zwabiani b\u0142yskotliwymi obietnicami agent\u00f3w myszkuj\u0105cych po wsiach \u2013 emigrowali na \u201eSaksy\u201d, do obu Ameryk, Francji, Belgii czy innych obiecuj\u0105cych \u201ez\u0142ote g\u00f3ry\u201d kraj\u00f3w. Wielu tych poszukiwaczy lepszego chleba, zetkn\u0105wszy si\u0119 z surowym, cz\u0119sto niezdrowym klimatem lub prac\u0105 ponad si\u0142y, wymierali w dalekich, zamorskich krainach, w kt\u00f3rych najcz\u0119\u015bciej pierwsze\u0144stwem do \u017cycia by\u0142a bezlitosna walka dyktowana prawem pi\u0119\u015bci w zdobywaniu chleba i obiecywanej przez agent\u00f3w fortuny. Potomkowie naszych rodak\u00f3w, kt\u00f3rzy przetrwali ci\u0119\u017car tych zmaga\u0144, po dzi\u015b dzie\u0144 \u017cyj\u0105 w tamtych krajach, wasymilowali si\u0119 w ich warunki i zro\u015bli si\u0119 z nimi na zawsze.<\/p>\n

Wielu naszych rodak\u00f3w poch\u0142on\u0119\u0142y wojny i najazdy przer\u00f3\u017cne, kt\u00f3rych przez nasz\u0105 ziemi\u0119 przetoczy\u0142o si\u0119 wiele. Naj\u015bwie\u017csz\u0105 w pami\u0119ci i najokrutniejsz\u0105 w swych straszliwych skutkach by\u0142a II wojna \u015bwiatowa. Do dzi\u015b pozosta\u0142 po niej koszmar bolesnych, wstrz\u0105saj\u0105cych wspomnie\u0144 o bestialstwie ludzkim nie maj\u0105cym sobie r\u00f3wnych w dziejach narod\u00f3w i \u015bwiata. Wojna ta wyp\u0119dzi\u0142a z kraju tak\u017ce wielu mieszka\u0144c\u00f3w regionu sadowie\u0144skiego poza jego granice, pod obce nieba. Wielu z nich, wci\u0105gn\u0105wszy si\u0119 do armii zaprzyja\u017anionych, walczy\u0142o z hitleryzmem na r\u00f3\u017cnych frontach \u015bwiata. Byli i tacy, kt\u00f3rzy walcz\u0105c we wrze\u015bniu 1939 r. na ziemi ojczystej, polegli \u015bmierci\u0105 \u017co\u0142nierzy-bohater\u00f3w i wie\u015bci \u017cadnych dotychczas o nich nie ma. By\u0142o takich wielu, kt\u00f3rzy znalaz\u0142szy si\u0119 po zako\u0144czeniu wojny w dalekiej Australii, Anglii, Francji czy Ameryce, obrawszy sobie nowe ojczyzny, pozostali w nich bez my\u015bli powrotu do kraju. Na pewno trapi ich nostalgia i my\u015blami codziennie wracaj\u0105 do swojego miejsca urodzenia, na wyko\u0142ysan\u0105 w snach nadbu\u017ca\u0144sk\u0105 r\u00f3wnin\u0119 \u0142\u0105k, las\u00f3w i p\u00f3l, niezapomnian\u0105 ziemi\u0119 sadowie\u0144sk\u0105.<\/p>\n

Ziemia nasza kryje w sobie ofiary wandalizmu hitlerowskiego z tej okrutnej wojny. Wiele istnie\u0144 ludzkich zgasi\u0142 napastnik we wrze\u015bniu 1939 r., jak r\u00f3wnie\u017c podczas przeprowadzanych tu akcji pacyfikacyjnych, z kt\u00f3rych szczeg\u00f3lnego om\u00f3wienia wymaga martyrologia sadowie\u0144skich i okolicznych \u017byd\u00f3w mordowanych tu masowo w grudniu 1942 oraz styczniu i lutym 1943 r.<\/p>\n

Miejscowy cmentarz parafialny w Sadownem jest tak\u017ce miejscem wiecznego spoczynku 50 nieznanych polskich \u017co\u0142nierzy, bohater\u00f3w tragicznego wrze\u015bnia 1939 roku.<\/p>\n

W Grabinach, Zarzetce, Wilczog\u0119bach, P\u0142atkownicy, Sadolesiu i Sadownem \u015bladami zbrodni nieludzkich znaczyli hitlerowscy oprawcy sw\u00f3j krwawy tutaj pobyt. S\u0105 to miejsca u\u015bwi\u0119cone niewinnie przelan\u0105 krwi\u0105 rodak\u00f3w na tych ziemiach wyros\u0142ych.<\/p>\n

M\u0119cze\u0144ska ziemia nasza, na r\u00f3wni z innymi ziemiami polskiego kraju, by\u0142\u0105 nie tylko w dobie ostatniego najazdu, lecz r\u00f3wnie\u017c i na przestrzeni wielowiekowego jej istnienia, obficie zroszona krwi\u0105 ch\u0142opsk\u0105, kt\u00f3ra po wsze czasy \u015bwiadczy\u0107 b\u0119dzie potomnym o swej ofierze g\u0142\u0119bokiego do niej przywi\u0105zania. I dlatego tak\u017ce, nie tylko z racji naszego z niej rodowodu, czci\u0107 j\u0105 i szanowa\u0107 powinni\u015bmy, jako macierz nasz\u0105, z kt\u00f3r\u0105 losy mieszka\u0144c\u00f3w regionu sadowie\u0144skiego zros\u0142y si\u0119 na zawsze.<\/p>\n

Czy\u017c nie kocha\u0107 jej za to, \u017ce nas wyda\u0142a i zrodzi\u0142a?… Czy nie mi\u0142owa\u0107 i uwielbia\u0107 za jej nas karmienie i odziewanie?<\/p>\n

Kochamy ci\u0119 ziemio najmilsza za twe bogate, kwietne \u0142\u0105ki nadbu\u017ca\u0144skie, \u0142any \u017cytnie i pszeniczne pachn\u0105ce chlebem powszednim i szumi\u0105ce podczas plonowania mi\u0142osn\u0105 modlitw\u0105 bytu twego i naszego!… Ile\u017c pi\u0119kna, poezji \u017cycia, mgielnej ciszy i zadumy le\u015bnej znajdziesz w resztkach dawnej puszczy sadowie\u0144skiej przetrzebionej gospodarn\u0105 r\u0119k\u0105 polskiego drwala, a ostatnio chytrymi pazurami chciwego zdobyczy niemieckiego zaborcy? Ucierpia\u0142y bardzo w dobie hitlerowskiej okupacji lasy nasze pi\u0119kne! Wynios\u0142e, wiekowe starodrzewy leg\u0142y w dobie tych okrutnych czas\u00f3w pod toporami niszczycielskiej, zaborczej gospodarki. Wiecznie malowniczy Jegiel, a w nim Bogackie G\u00f3ry, lasy s\u0119karskie, sad oleskie, oci\u0119towskie czy Krupi\u0144skie \u2013 Borki P\u0142atkownicy i Sojk\u00f3wka powielekro\u0107 przemierzane i spenetrowane w poszukiwaniu jag\u00f3d, grzyb\u00f3w lub innego runa le\u015bnego \u2013 dostarczy\u0142y wielu wzrusze\u0144, zadowolenia i rado\u015bci z nape\u0142nianych nimi dzban\u00f3w, kobia\u0142ek czy kosz\u00f3w.<\/p>\n

Ile\u017c razy podczas takich wypad\u00f3w spotyka\u0142e\u015b si\u0119 rodaku naszej ziemi z mieszka\u0144cami tych las\u00f3w \u2013 sarn\u0105 albo dzikiem ody\u0144cem biegn\u0105cym z tupotem i trzaskiem \u0142amanych ga\u0142\u0119zi przez bagna i trz\u0119sawiska \u201eMokrego Jegla\u201d?<\/p>\n

Ostatnio nawet pojawi\u0142 si\u0119 w naszych stronach i polubi\u0142 je bardzo chroniony wysoce, wspania\u0142y i oci\u0119\u017ca\u0142y \u0142o\u015b, dawny, nierzadki tu osadnik tych las\u00f3w i mokrade\u0142.<\/p>\n

Z drobniejszych: p\u0142ochliwe zaj\u0105ce, lisy, a nawet borsuki tkwi\u0105ce uparcie w swych g\u0142\u0119bokich jamach, za\u015b z ptactwa – rozliczna ilo\u015b\u0107 drobnych, kt\u00f3rych nie spos\u00f3b wyliczy\u0107 i wi\u0119kszych jak: cietrzewie, puchacze, myszo\u0142owy, jastrz\u0119bie, czaple, bociany i krzykliwe \u017curawie.<\/p>\n

Czy\u017c nie ukrywasz nasz rodaku w g\u0142\u0119bi swego serca tajemnej, przechodz\u0105cej ju\u017c prawie w niepami\u0119\u0107, wdzi\u0119czno\u015bci dla naszych las\u00f3w, kt\u00f3re w chwilach grozy wojennej os\u0142ania\u0142y ci\u0119 igliwiem i listowiem swych ga\u0142\u0119zi przed z\u0142ym, okrutnym okiem hitlerowskiego zaborcy? Kry\u0142y i chroni\u0142y nas w\u00f3wczas one i ocali\u0142y niejednego od zguby ca\u0142kowitej lub pojmania w niewol\u0119.<\/p>\n

Wszystko to ziemia nasza ukochana, w kt\u00f3r\u0105 wro\u015bli\u015bmy i tkwimy na niej codziennie z uporem i mi\u0142osnym przywi\u0105zaniem!<\/p>\n

Najcz\u0119\u015bciej w\u0142\u0105czeni w ko\u0142owr\u00f3t \u017cmudnej pracy zawodowej nie dostrzegamy jej pi\u0119kna, krasy niezwyk\u0142ej i uroku, kt\u00f3rymi tak bardzo zachwycaj\u0105 si\u0119 przebywaj\u0105cy tu rok rocznie od wielu dziesi\u0105tk\u00f3w lat warszawscy letnicy, lub inni przybysze znajduj\u0105cy si\u0119 tu nieraz przypadkowo.<\/p>\n

Oczy nasze przywyk\u0142y do obraz\u00f3w natury codziennie nas otaczaj\u0105cej i dlatego s\u0105 nam oboj\u0119tne, szare, powszednie i zda\u0142oby si\u0119 bezbarwne. Wok\u00f3\u0142 ca\u0142ego regionu sadowie\u0144skiego, w cudownie pi\u0119knych zak\u0105tkach le\u015bnych lub malowniczych obrazach nadbu\u017ca\u0144skich nizin, istniej\u0105 dziesi\u0105tki zmieniaj\u0105cych si\u0119 co krok uroczych, wspania\u0142ych temat\u00f3w malarskich dla artysty plastyka, mi\u0142o\u015bnika pi\u0119kna \u2013 stanowi\u0105ce niezaprzeczalnie ukszta\u0142towan\u0105 typowo\u015b\u0107 natury polskiego nizinnego krajobrazu.<\/p>\n

Omsza\u0142e, wielowiekowe d\u0119by Sojk\u00f3wka, P\u0142atkownicy czy grzebalnego cmentarza to milcz\u0105cy, wiekowi \u015bwiadkowie minionej przesz\u0142o\u015bci i historii naszej ziemi.<\/p>\n

Siwe, czapiaste przydro\u017cne i \u0142\u0105kowe wierzby \u0142yskaj\u0105ce wypr\u00f3chnia\u0142ymi od staro\u015bci trzewiami swych pni, lub wybielone p\u0119dzlem natury p\u0142acz\u0105ce brzozy, zadumane olchy, trz\u0119s\u0105ce si\u0119 wiecznie osiki i r\u0105cze, strzeliste topole, a wraz z nimi \u015bmig\u0142e sosny i zawsze zielone \u015bwierki, to typowi przedstawiciele drzewostanu polskiego, kt\u00f3rych tu znajdziesz niezliczon\u0105 rzesz\u0119.<\/p>\n

Jeste\u015b nasza ziemio rajem w\u0119dkarzy i rybak\u00f3w r\u00f3\u017cnego autoramentu. P\u0142yn\u0105cy leniwie Bug i wpadaj\u0105ce do niego strumienie i rzeczki, jak Ugoszcz, Bojewka i Wil\u0105cza, mniejsze i wi\u0119ksze stawy i jeziorka rozliczne, rozrzucone we wsiach nadbu\u017ca\u0144skich, to wody obfituj\u0105ce w przer\u00f3\u017cne gatunki ryb. Zetkniesz si\u0119 tu nami\u0119tny w\u0119dkarzu z drapie\u017cnym i przemo\u017cnym w\u0142adc\u0105 nizinnych w\u00f3d \u2013 szczupakiem, a sandacz, rabu\u015b wodny, buszuje bezkarnie za drobnic\u0105 w spokojnej wodzie Bugu. Okonie, dzikie karpie, p\u0142ocie, leszcze, liny i wiele, wiele innych pluszcz\u0105 i b\u0142yskaj\u0105 w ciemnych toniach jezior, staw\u00f3w i strumieni ku po\u017c\u0105dliwym oczom amator\u00f3w w\u0119dziska, przenikaj\u0105cym ponure g\u0142\u0119biny nizinnych otch\u0142ani wodnych.<\/p>\n

Mi\u0142o\u015bnikom sportu my\u015bliwskiego, zagorza\u0142ym zwolennikom strzelby, zrzeszonym w \u0142owieckich ko\u0142ach, dostarczasz ziemio nasza w okre\u015blonych porach roku \u2013 zwierzyny i ptactwa \u0142ownego.<\/p>\n

Dziki, sarny, lisy i l\u0119kliwe szaraki, oto obiekty po\u017c\u0105dania my\u015bliwskiego oka. Nad Bugiem i pobliskimi wodami jezior w szuwarach i zaro\u015blach g\u0119stych, stada cyranek podrywaj\u0105 si\u0119 do strza\u0142u ku uciesze i rado\u015bci zapalonych, brodz\u0105cych nieraz po pas w wodzie zwolennik\u00f3w starej prapolskiej \u201e\u017cy\u0142ki\u201d \u0142owieckiej.<\/p>\n

Jeste\u015b nasza ziemio nawiedzana w porze wiosny, i to czasem dwukrotnie, fataln\u0105 w skutkach powodzi\u0105, powodowan\u0105 wylewami leniwego wprawdzie, lecz gro\u017anego i drapie\u017cnego wtedy Bugu. Przeciwleg\u0142y, le\u017c\u0105cy na wysokim brzegu Brok przegl\u0105da si\u0119 w\u00f3wczas w lustrze rozlanych szeroko odm\u0119t\u00f3w wiosennej powodzi. Zalana jeste\u015b wtedy ziemio i niewidoczna. Sponad ogromnej tafli spienionych w\u00f3d stercz\u0105 wros\u0142e w twoje pod\u0142o\u017ce wierzby pochy\u0142e i olchy wynios\u0142e, a wierzcho\u0142ki polowych p\u0142ot\u00f3w znacz\u0105 granice teren\u00f3w pastwiskowych, rezerwat\u00f3w \u017cywieniowych koni i byd\u0142a.<\/p>\n

Jedyn\u0105 korzy\u015bci\u0105, jak\u0105 ka\u017cda pow\u00f3d\u017a po sobie zostawia, to \u017cyzny mu\u0142 rzeczny, kt\u00f3ry rosn\u0105cym nad Bugiem \u0142\u0105kom dostarcza \u017cyciodajnych sok\u00f3w. Dzi\u0119ki temu stanowi\u0105 one niezaprzeczalne bogactwo naszego regionu, daj\u0105c wiele warto\u015bciowej paszy inwentarzowi gospodarskiemu.<\/p>\n

Nie jeste\u015b zbytnio urodzajna ziemio nasza. Nie stanowisz gleby pe\u0142nowarto\u015bciowej. Tylko w Morzyczynie, Ra\u017cnach i Ko\u0142odzi\u0105\u017cu struktura twoja jest nieco bogatsza i \u017cy\u017aniejsza. Lubi w tych wioskach rosn\u0105\u0107 z\u0142ocista pszenica, po\u017c\u0105danie wielu jej uprawnik\u00f3w. W reszcie wsi naszego regionu jeste\u015b ziemio nasza ubo\u017cuchna, piaszczysta, olszowa, przenikni\u0119ta zimnic\u0105, nie daj\u0105c bujnego wzrostu ziarnom w ciebie rzuconym. Liche, n\u0119dzne \u017cyta, owsy, j\u0119czmiona i w przewa\u017caj\u0105cej cz\u0119\u015bci ziemniaki, stanowi\u0105 twoje g\u0142\u00f3wne ziemiop\u0142ody.<\/p>\n

W latach odleg\u0142ych, kiedy poro\u015bni\u0119ta by\u0142a\u015b w ogromnej swej cz\u0119\u015bci g\u0119st\u0105 puszcz\u0105, rodzi\u0142a\u015b ziemio nasza wynios\u0142e drzewa rozliczne, w kt\u00f3rych bartnicy hodowali pszczo\u0142y daj\u0105ce obfito\u015b\u0107 z\u0142ocistego miodu. Nie darmo historyk tych ziem (T. Szczechura \u2013 \u201eNad Bugiem, Ugoszcz\u0105 i Wil\u0105cz\u0105\u201d) zowie ciebie \u201ekrain\u0105 miodem p\u0142yn\u0105c\u0105\u201d. Bogactwo r\u00f3\u017cnorodnych w puszczy i na \u0142\u0105kach zi\u00f3\u0142 i ro\u015blin miododajnych, stanowi\u0142y w\u00f3wczas nieprzebrane \u017ar\u00f3d\u0142o nektaru, podstawowego surowca dla pracowitej pszczelej spo\u0142eczno\u015bci. Dzi\u015b os\u0142ab\u0142a\u015b w swej miodnej p\u0142odno\u015bci. Zmniejszy\u0142a si\u0119 ilo\u015b\u0107 pasiek, a bartnik\u00f3w – zwanych dzi\u015b pszczelarzami – policzysz na palcach obu r\u0105k.<\/p>\n

Sol\u0105 twego \u017cycia, ziemio nasza ja milsza, by\u0142, jest i b\u0119dzie zawsze cz\u0142owiek. Cho\u0107 kiedy\u015b, w dawnych czasach, by\u0142a\u015b ziemi\u0105 pa\u0144sk\u0105 \u2013 prawem natury, potrzeby i nakazu przeznaczenia, sta\u0142a\u015b si\u0119 w swoim czasie ziemi\u0105 prawowitego jej gospodarza \u2013 sta\u0142a\u015b si\u0119 ziemi\u0105 ch\u0142opsk\u0105 \u2013 w\u0142asno\u015bci\u0105 tych, kt\u00f3rzy odwiecznie tobie byli przeznaczeni. Nigdy pa\u0144skie, a tylko ch\u0142opskie, pracowite r\u0119ce wydziera\u0142y ci\u0119 puszczy mrocznej i dzikiej by\u015b rodzi\u0107 mog\u0142a ro\u015bliny uprawne. To one, ch\u0142opskie d\u0142onie a nie inne, pie\u015bci\u0142y ci\u0119 i piel\u0119gnowa\u0142y, karczowa\u0142y ost\u0119py i knieje, zamieniaj\u0105c je z twardym, ch\u0142opskim uporem na urodzajne zagony \u2013 chleb daj\u0105ce!<\/p>\n

Z nadziej\u0105 i po\u017c\u0105dliw\u0105 my\u015bl\u0105 o przysz\u0142ych plonach, mi\u0142osnym spojrzeniem ogarnia ci\u0119 rolnik \u2013 tw\u00f3j najlepszy, najbli\u017cszy i wierny przyjaciel, kt\u00f3ry w ranny czas wiosny i lata rozkochanymi oczyma w\u0142odarza spogl\u0105da na cel swej pracy, na mocne i kr\u0119pe p\u0119dy \u017ad\u017abe\u0142 \u017cytnich i pszenicznych sperlonych b\u0142yskaj\u0105cymi diamentami kropel rosy, chyl\u0105cych si\u0119 pod ci\u0119\u017carem dorodnego nieraz ziarna. To jego, niezawodnego twego towarzysza utrudzone r\u0119ce karmi\u0105 ci\u0119 nawozem, spulchniaj\u0105 tw\u0105 struktur\u0119 by\u015b p\u0142odniejsz\u0105 by\u0142a i rodzi\u0142a najbogaciej, oddaj\u0105c mu swe plony w upalny czas \u017cniwnego lipca i w ch\u0142odne, zasnute ni\u0107mi babiego lata mgliste dni z\u0142otej, polskiej jesieni.<\/p>\n

Po wielomiesi\u0119cznym trudzie hojnego p\u0142odzenia szarzejesz w dni listopadowe, aby pod ca\u0142unem zimowej pokrywy \u015bnie\u017cnej, skuta okrutnym mrozem, przetrwa\u0107, za\u017cywaj\u0105c zas\u0142u\u017conego odpoczynku do nowej wiosny, kt\u00f3ra odwiecznym swym prawem wiedziona \u2013 tchnie w ciebie dawk\u0119 nowego, cudownego \u017cycia \u2013 rodzenia dla soli twojej \u2013 cz\u0142owieka, w\u0142odarza twego i serdecznego przyjaciela.<\/p>\n

Zrodzi\u0142a\u015b lub wychowa\u0142a\u015b sadowie\u0144ska ziemio ludzi zwyk\u0142ych i zas\u0142u\u017conych Ojczy\u017anie, kt\u00f3rzy zdrowie swoje, \u017cycie i si\u0142y oddali w ofierze dla pomna\u017cania Jej wielko\u015bci, s\u0142awy i chwa\u0142y, pracuj\u0105c z my\u015bl\u0105 dla Niej na wielu r\u00f3\u017cnych odcinkach. Ich znakomita dzia\u0142alno\u015b\u0107 na polu pa\u0144stwowym, spo\u0142eczno-tw\u00f3rczym, kulturalnym i gospodarczym pomna\u017ca warto\u015bci pot\u0119guj\u0105c Jej wielko\u015b\u0107, s\u0142aw\u0119 i dobre imi\u0119 w szerokim \u015bwiecie.<\/p>\n

Tak\u0105 a nie inn\u0105 jeste\u015b ziemio nasza rodzinna i za to wszystko co nam dawa\u0142a\u015b i dajesz, kochamy ci\u0119 serdecznie, pragn\u0105c w jesieni naszego \u017cycia z\u0142o\u017cy\u0107 w twoim ch\u0142odnym \u0142onie nasze utrudzone w\u0119dr\u00f3wk\u0105 znoju, pracy i \u017cycia \u2013 ko\u015bci. Przyjmiesz je, bo\u015b je zrodzi\u0142a po to, aby na powr\u00f3t w proch obr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o:\u00a0SADOWIE\u0143SKIE OBRAZY –\u00a0<\/strong>Zebrane wspomnienia z dawnego i bli\u017cszego \u017cycia Sadownego i okolic, Edward S\u00f3wka –\u00a0SADOWNE 1970<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wszystko to ziemia nasza ukochana, w kt\u00f3r\u0105 wro\u015bli\u015bmy i tkwimy na niej codziennie z uporem i mi\u0142osnym przywi\u0105zaniem!<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,841,31],"tags":[843,101,2288],"class_list":["post-5827","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-newsy","category-sadowienskie-obrazy","category-historia-gminy","tag-edward-sowka","tag-historia-gminy-sadowne","tag-sadowienskie-obrazy"],"views":3100,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5827","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5827"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5827\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5829,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5827\/revisions\/5829"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5827"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5827"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5827"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}