{"id":9406,"date":"2015-07-30T20:19:13","date_gmt":"2015-07-30T18:19:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.infosadowne.boo.pl\/?p=9406"},"modified":"2015-07-31T06:44:49","modified_gmt":"2015-07-31T04:44:49","slug":"tradycja-dozynkowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/info.sadowne.pl\/?p=9406","title":{"rendered":"Tradycja do\u017cynkowa"},"content":{"rendered":"

\"sad146\"Od wielu lat w Sadownem nie organizowano Do\u017cynek Gminno \u2013 Parafialnych. W tym roku to si\u0119 zmieni.<\/strong><\/p>\n

15 sierpnia w Sadownem odb\u0119d\u0105 si\u0119 Do\u017cynki Gminno \u2013 Parafialne, po\u0142\u0105czone z festynem. Tradycj\u0105 ma si\u0119 sta\u0107 organizowanie Gminnego \u015awi\u0119ta Plon\u00f3w ka\u017cdego roku przez inn\u0105 miejscowo\u015b\u0107 Gminy Sadowne. Tym razem zaszczyt ten przypad\u0142 w udziale miejscowo\u015bci Sadowne, kt\u00f3ra zaprosi wszystkich w \u015awi\u0119to Matki Boskiej Zielnej do wsp\u00f3lnego podzi\u0119kowania za uzyskane plony, a tak\u017ce \u2013 wsp\u00f3lnej zabawy podczas festynu.<\/p>\n

Nim do tego dojdzie, przypomnijmy histori\u0119 tego \u015awi\u0119ta oraz najwa\u017cniejsze, tradycyjne jego elementy.<\/p>\n

\"sad5\"<\/a>

Zesp\u00f3\u0142 KGW Sadowne w procesji do\u017cynkowej – Miedzna, 12.09.1993<\/p><\/div>\n

Do\u017cynki, \u015awi\u0119to Plon\u00f3w<\/strong> \u2013 to etniczne \u015bwi\u0119to S\u0142owian, przypadaj\u0105ce na r\u00f3wnonoc jesienn\u0105 (23 wrze\u015bnia). \u015awi\u0119to plon\u00f3w po\u015bwi\u0119cone tegorocznym zbiorom zb\u00f3\u017c.<\/em><\/p>\n

Zwyczaj ludowy S\u0142owian i plemion ba\u0142tyckich, zwany cz\u0119sto w r\u00f3\u017cnych stronach Polski wy\u017cynkami, obrzynkami, wie\u0144cem, wie\u0144cowem, okr\u0119\u017cnem. Obrz\u0119d do\u017cynek prawdopodobnie zwi\u0105zany by\u0142 pierwotnie z kultem ro\u015blin i drzew, potem z pierwotnym rolnictwem. Wraz z rozwojem gospodarki folwarczno-dworskiej w XVI wieku do\u017cynki zago\u015bci\u0142y na dworach maj\u0105tk\u00f3w ziemskich. Urz\u0105dzano je dla \u017cniwiarzy (s\u0142u\u017cby folwarcznej i pracownik\u00f3w najemnych) w nagrod\u0119 za wykonan\u0105 prac\u0119 przy \u017cniwach i zebrane plony.<\/p>\n

Do\u017cynki to\u00a0urz\u0105dzane po zebraniu plonu zb\u00f3\u017c wielkie \u015bwi\u0119to rolnik\u00f3w b\u0119d\u0105ce ukoronowaniem ich ca\u0142orocznego trudu. Cho\u0107 roczny cykl prac polowych ko\u0144czy si\u0119 przed Adwentem, to po \u017cniwach nast\u0119powa\u0142 kr\u00f3tki czas odpoczynku i radosnego \u015bwi\u0119towania.<\/p>\n

\"sad51\"<\/a>

Do\u017cynki w D\u0142ugosiodle – 16.08.2009<\/p><\/div>\n

Zwykle do\u017cynki odbywa\u0142y si\u0119 w sierpniu lub na pocz\u0105tku wrze\u015bnia. Poniewa\u017c zwyczajowo koniec \u017cniw przy sprzyjaj\u0105cej pogodzie przypada\u0142 przed dniem Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny, czasami \u0142\u0105czono do\u017cynki ze \u015bwi\u0119tem Matki Boskiej Zielnej (15 sierpnia). Cz\u0119\u015bciej jednak bywa\u0142y to dwie odr\u0119bne uroczysto\u015bci.<\/p>\n

Do\u017cynki obchodzono w Polsce ju\u017c w XVI wieku, kiedy rozwin\u0119\u0142a si\u0119 gospodarka folwarczno-dworska. W\u0142a\u015bciciele maj\u0105tk\u00f3w ziemskich urz\u0105dzali je dla \u017cniwiarzy (s\u0142u\u017cby folwarcznej i pracownik\u00f3w najemnych) w nagrod\u0119 za wykonan\u0105 prac\u0119 i zebrane plony.<\/p>\n

Na Podlasiu i po\u0142udniowo-wschodnim Mazowszu do\u017cynki nazywano d\u0142ugo okr\u0119\u017cnem. W nazwie tej znalaz\u0142 odbicie znany wielu narodom stary rytua\u0142 rolniczy\u00a0obchodzenia lub obje\u017cd\u017cania p\u00f3l, kt\u00f3rego celem by\u0142o wyznaczanie granic pola i jego ochrona przed kl\u0119skami \u017cywio\u0142owymi, czarami i z\u0142ymi mocami. Na ziemiach polskich okr\u0105\u017canie p\u00f3l odbywa\u0142o si\u0119 w dw\u00f3ch terminach: wiosn\u0105 na dobry pocz\u0105tek prac rolniczych i jesieni\u0105 po zebraniu zb\u00f3\u017c, warzyw i zako\u0144czeniu wszystkich prac polowych. Jesienne okr\u0105\u017canie p\u00f3l po\u0142\u0105czone by\u0142o z biesiadami, w kt\u00f3rych bawili si\u0119 razem szlachta i kmiecie.<\/p>\n

Z biegiem czasu tradycyjne okr\u0119\u017cne stawa\u0142o si\u0119 kultywowanym w szcz\u0105tkowej formie ludowym zwyczajem \u017cniwnym, a na plan pierwszy wysun\u0105\u0142 si\u0119 obrz\u0119d do\u017cynek z wie\u0144cem i chlebem wypieczonym z nowego ziarna. Chleb w tradycji polskiej od najdawniejszych czas\u00f3w uwa\u017cano za dar Boga. W naszej kulturze chleb i s\u00f3l cz\u0119sto wyst\u0119puj\u0105 jako wa\u017cne atrybuty w wielu r\u00f3\u017cnych zwyczajach i obrz\u0119dach. Obyczaj obdarzania i witania chlebem i sol\u0105 dostojnych go\u015bci i os\u00f3b bliskich na znak szacunku, przyja\u017ani, go\u015bcinno\u015bci znany jest u nas od dawien dawna. W przesz\u0142o\u015bci by\u0142 to symboliczny dar poddanych dla monarchy lub dostojnik\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

W obrz\u0119dzie do\u017cynek chleb i s\u00f3l symbolizuj\u0105 najcenniejsze dary ziemi i maj\u0105 zapewnia\u0107 urodzaj i dostatek.<\/p>\n

\"sad108\"<\/a>

Do\u017cynki Wojew\u00f3dztwa Mazowieckiego – Kozienice, 26.08.2012<\/p><\/div>\n

W ceremonii do\u017cynkowej najwa\u017cniejsze miejsce przypada\u0142o jednak zawsze wie\u0144cowi i wielu okolicach na nim poprzestawano. Wieniec do\u017cynkowy nazywany bywa\u0142 plonem, poniewa\u017c symbolizuje wszystkie zebrane plony oraz urodzaj. Tradycyjnie wi\u0142y go kobiety, najlepsze \u017cniwiarki. Wie\u0144ce mia\u0142y rozmaite kszta\u0142ty, wielko\u015b\u0107, ozdoby. Czasem wie\u0144cem \u017cniwnym by\u0142a ca\u0142a, \u015bci\u0119ta i przystrojona wst\u0105\u017ckami przepi\u00f3rka albo przybrany kwiatami p\u0119k zbo\u017ca. W wie\u0144cu by\u0142y zawsze k\u0142osy z przepi\u00f3rki i nie m\u0142\u00f3cone k\u0142osy wszystkich zb\u00f3\u017c: pszenicy, \u017cyta, owsa, j\u0119czmienia, a opr\u00f3cz nich cz\u0119sto owoce jarz\u0119biny, jab\u0142ka, warzywa i kwiaty. Niekiedy pleciono sze\u015b\u0107 niewielkich wie\u0144c\u00f3w (jak w Pozna\u0144skiem) –\u00a0osobno z pszenicy, \u017cyta, j\u0119czmienia, owsa, grochu i orzech\u00f3w laskowych. Cz\u0119sto pleciono wie\u0144ce na drewnianych, wiklinowych lub zrobionych ze s\u0142omianych warkoczy obr\u0119czach zwi\u0105zanych w kszta\u0142t korony w\u0119gierskiej. Popularne by\u0142y te\u017c wie\u0144ce \u017cniwne w kszta\u0142cie wielkiego ko\u0142a. Wie\u0144ce nazywane r\u00f3wniankami (wyplatane najcz\u0119\u015bciej na uroczysto\u015b\u0107 Matki Boskiej Zielnej) by\u0142y po prostu zwi\u0105zanymi bukietami z k\u0142os\u00f3w, kwiat\u00f3w, zi\u00f3\u0142, do kt\u00f3rych wk\u0142adano te\u017c mak\u00f3wki, ziemniaki, marchew. Wie\u0144ce ozdabiano kolorowymi wst\u0105\u017ckami, z\u0142oconymi orzechami, z czasem tak\u017ce bibu\u0142owymi kwiatami i barwnymi papierkami.<\/p>\n

W niekt\u00f3rych regionach (np. w Wielkopolsce) przymocowywano do wie\u0144ca \u017cniwnego r\u00f3\u017cne wypieki obwarzanki, pierniki, figurki z ciasta. W dawnych czasach przywi\u0105zywano czasem na szczycie wie\u0144ca \u017cywego ptaka koguta, kurcz\u0119, ma\u0142e kacz\u0105tko lub g\u0105sk\u0119 albo figurk\u0119 bociana, bo mia\u0142o to zapewnia\u0107 p\u0142odno\u015b\u0107 i pi\u0119kny i zdrowy przych\u00f3wek gospodarski. Je\u015bli ptaki wydziobywa\u0142y ziarno z wie\u0144ca, a kogut pia\u0142 wr\u00f3\u017cy\u0142o to urodzaj w przysz\u0142ym roku. Sztuka wykonywania wie\u0144c\u00f3w do\u017cynkowych nie tylko przetrwa\u0142a do naszych czas\u00f3w, ale nawet si\u0119 rozwin\u0119\u0142a. Wsp\u00f3\u0142czesne wie\u0144ce \u017cniwne s\u0105 coraz okazalsze, opr\u00f3cz tradycyjnych koron i k\u00f3\u0142 prezentowane s\u0105 na do\u017cynkach pomys\u0142owo zrobione kompozycje z p\u0142od\u00f3w ziemi: serca, globusy, tarcze z herbami miast, mapy Polski i wiele innych ciekawych form, cz\u0119sto z r\u00f3\u017cnymi napisami u\u0142o\u017conymi z kwiat\u00f3w i ziaren.<\/p>\n

\"sad110\"<\/a>

Do\u017cynki Wojew\u00f3dztwa Mazowieckiego, wieniec powiatu w\u0119growskiego – Kozienice, 26.08.2012<\/p><\/div>\n

Tradycyjnie w dniu do\u017cynek wieniec niesiono najpierw do po\u015bwi\u0119cenia do ko\u015bcio\u0142a. Poniewa\u017c najwi\u0119kszym uznaniem cieszyli si\u0119 w tym dniu ludzie pracuj\u0105cy przy \u017cniwach najszybciej i najlepiej, orszak prowadzili wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 \u017cniwiarze. Wieniec nios\u0142a na g\u0142owie lub wyci\u0105gni\u0119tych r\u0119kach przoduj\u0105ca w \u017cniwach dziewczyna czasem z pomoc\u0105 silnych parobk\u00f3w, a je\u015bli by\u0142 bardzo du\u017cy i ci\u0119\u017cki uk\u0142adano go, otaczaj\u0105c cz\u0119sto owocami i warzywami, na bia\u0142ym p\u0142\u00f3tnie lub drewnianym stela\u017cu niesionym przez kilka wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 \u017cniwiarek, rzadziej \u017cniwiarzy. Za wie\u0144cem na pocz\u0105tku orszaku szli przodownicy i przodownice \u017cniw z chlebem upieczonym z nowej m\u0105ki, z jab\u0142kami i orzechami zwi\u0105zanymi w chusty lub niesionymi przez dziewcz\u0119ta w podwi\u0105zanych fartuchach, a za nimi pozostali \u017cniwiarze, ze starannie wyczyszczonymi kosami i sierpami przystrojonymi bukietami kwiat\u00f3w i kolorowymi chusteczkami\u00a0 – wszyscy od\u015bwi\u0119tnie ubrani.<\/p>\n

Kiedy ju\u017c po\u015bwi\u0119cono wieniec w ko\u015bciele, kolejnym wa\u017cnym etapem uroczysto\u015bci by\u0142o i pozosta\u0142o dotychczas wr\u0119czanie wie\u0144ca gospodarzowi do\u017cynek. Na do\u017cynkach dworskich by\u0142 nim dziedzic. Orszak \u017cniwiarzy z wie\u0144cem udawa\u0142 si\u0119 wi\u0119c do dworu. Cz\u0119sto za \u017cniwiarzami jecha\u0142y drabiniaste wozy z muzykantami i innymi uczestnikami do\u017cynek.
\nNa dawnych do\u017cynkach dworskich na roz\u015bpiewany orszak \u017cniwiarzy oczekiwa\u0142 na ganku lub przed bram\u0105 dziedzic wraz z ma\u0142\u017conk\u0105, krewnymi, rezydentami i s\u0142u\u017cb\u0105, a czasem te\u017c plebanem. Dziedzic przyjmowa\u0142 od \u017cniwiarzy wieniec i chleb, kt\u00f3ry z szacunkiem ca\u0142owa\u0142. Wr\u0119czaniu tych dar\u00f3w towarzyszy\u0142y zawsze uroczyste oracje –\u00a0najpierw przemawia\u0142 kto\u015b znaczniejszy ze \u017cniwiarzy, a p\u00f3\u017aniej dziedzic dzi\u0119kowa\u0142 \u017cniwiarzom. Gospodarz wznosi\u0142 toast za wszystkich zebranych, za ich pomy\u015blno\u015b\u0107 i dostatek, do zwyczaju nale\u017ca\u0142o chlu\u015bni\u0119cie z kieliszka w\u00f3dk\u0105 na najlepsz\u0105 \u017cniwiark\u0119, nazywan\u0105 postatnic\u0105 lub wiochn\u0105, obdarowanie jej srebrn\u0105 monet\u0105 i rozrzucenie jakiej\u015b sumki do podzia\u0142u w\u015br\u00f3d pozosta\u0142ych \u017cniwiarzy. Nast\u0119pnie dziedzic osobi\u015bcie wnosi\u0142 do dworu wieniec i ofiarowane mu p\u0142ody ziemi i stawia\u0142 je na stole na honorowym miejscu. Wieniec \u017cniwny przechowywano potem w sieni lub stodole do nast\u0119pnego roku, a wykruszone z niego ziarna i wysuszone ziele dodawano do work\u00f3w z ziarnem przeznaczonym na przysz\u0142e zasiewy. Zwyczaj ten praktykowany jest po dzie\u0144 dzisiejszy, zw\u0142aszcza przez starszych rolnik\u00f3w.<\/p>\n

\"sad114\"<\/a>

Do\u017cynki Diecezji Drohiczy\u0144skiej – Kamionna, 08.08.2012<\/p><\/div>\n

P\u00f3\u017aniej zasiadano na biesiad\u0119 do sto\u0142\u00f3w ustawionych zwykle na dziedzi\u0144cu lub w spichlerzu, \u017ceby wszyscy mogli si\u0119 pomie\u015bci\u0107. Po pocz\u0119stunku odbywa\u0142a si\u0119 zabawa z ta\u0144cami, trwaj\u0105ca cz\u0119sto do rana. Do pierwszego ta\u0144ca dziedzic zaprasza\u0142 przodownic\u0119 \u017cniwn\u0105, najlepszy za\u015b ko\u015bnik ta\u0144czy\u0142 z dziedziczk\u0105. W czasie zabawy dziedzic i dziedziczka mogli wys\u0142ucha\u0107 rymowanek wy\u015bpiewywanych przez wie\u015bniak\u00f3w. Niekt\u00f3re z nich by\u0142y pochlebne, chwalono w nich gospodarno\u015b\u0107 dziedzica i urod\u0119 dziedziczki niezale\u017cnie od stanu faktycznego, \u015bpiewano wi\u0119c:<\/p>\n

Podczas zabawy do\u017cynkowej urz\u0105dzano r\u00f3\u017cne gry i popisy zr\u0119czno\u015bci. Do najpopularniejszych nale\u017ca\u0142y wy\u015bcigi furmanek, konkursy w dojeniu kr\u00f3w i wdrapywanie si\u0119 na posmarowany myd\u0142em s\u0142up, na wierzcho\u0142ku kt\u00f3rego umieszczona by\u0142a butelka w\u00f3dki , kie\u0142basa i inne nagrody. Czasem na koniec zabawy ch\u0142opi obje\u017cd\u017cali na przystrojonych koniach wie\u015b i s\u0105siaduj\u0105ce z ni\u0105 pola.<\/p>\n

U schy\u0142ku XIX wieku, wzorem do\u017cynek dworskich, zacz\u0119to urz\u0105dza\u0107 do\u017cynki ch\u0142opskie, gospodarskie. Bogatsi gospodarze wyprawiali je dla domownik\u00f3w, rodziny, parobk\u00f3w i robotnik\u00f3w naj\u0119tych na czas \u017cniw. Przebiega\u0142y one podobnie do do\u017cynek dworskich, cho\u0107 by\u0142y skromniejsze. W okresie mi\u0119dzywojennym organizowano te\u017c do\u017cynki gminne, powiatowe i parafialne pod patronatem Ko\u015bcio\u0142a, wiejskich organizacji gospodarczych i samorz\u0105dowych, k\u00f3\u0142 Stronnictwa Ludowego, dla kt\u00f3rych uroczysto\u015bci do\u017cynkowe by\u0142y pewnego rodzaju manifestacj\u0105 ruchu ludowego. W obchodach zachowywano wi\u0119kszo\u015b\u0107 tradycyjnych element\u00f3w: pochody z wie\u0144cem, przy\u015bpiewki, oracje.<\/p>\n

\"sad138\"<\/a>

Do\u017cynki Diecezji Drohiczy\u0144skiej, wieniec parafii Sadowne – Miedzna, 06.09.2014<\/p><\/div>\n

Gospodarzami do\u017cynek bywali najcz\u0119\u015bciej proboszczowie, nauczyciele, so\u0142tysi, dzia\u0142acze ludowi, a na do\u017cynkach gminnych i powiatowych\u00a0 w\u00f3jtowie i starostowie. W niekt\u00f3rych regionach urz\u0105dzano sk\u0142adkowe do\u017cynki wiejskie. Uroczysto\u015b\u0107 rozpoczyna\u0142a si\u0119 zawsze od po\u015bwi\u0119cenia w ko\u015bciele wie\u0144ca zbiorowego od rolnik\u00f3w z ca\u0142ej wsi i by\u0142a przede wszystkim dzi\u0119kczynieniem sk\u0142adanym Bogu za dobre plony. Co roku wybierano spo\u015br\u00f3d rolnik\u00f3w gospodarza do\u017cynek, kt\u00f3ry z pomoc\u0105 s\u0105siad\u00f3w wyprawia\u0142 w swym domu przyj\u0119cie dla wszystkich. Do\u017cynki by\u0142y te\u017c okazj\u0105 do pokazania s\u0105siadom naj\u0142adniejszych okaz\u00f3w zwierz\u0105t gospodarskich i nowych narz\u0119dzi rolniczych oraz haftowanych serwet i obrus\u00f3w wiejskich gospody\u0144.<\/p>\n

Po II wojnie \u015bwiatowej gospodarzami do\u017cynek byli przedstawiciele w\u0142adz administracyjnych r\u00f3\u017cnych szczebli\u00a0 – \u00a0gminnych, powiatowych, wojew\u00f3dzkich i centralnych. Zachowywano w nich zawsze pewne elementy tradycyjne: uroczysty poch\u00f3d z wie\u0144cem i chlebem, pie\u015bni do\u017cynkowe o plonie. Do\u017cynkom tym towarzyszy\u0142y kiermasze, wystawy rolnicze, wyst\u0119py zespo\u0142\u00f3w folklorystycznych, zawody sportowe i zabawy taneczne.<\/p>\n

Obecnie uroczysto\u015bci do\u017cynkowe maj\u0105 charakter ludowy i religijny. Do\u017cynki sta\u0142y si\u0119 wyrazem kultu maryjnego, szczeg\u00f3lnie \u017cywego w \u015brodowisku wiejskim. Matka Boska jest patronk\u0105 wielu prze\u0142omowych moment\u00f3w cyklu wegetacyjnego ro\u015blin i rolniczego trudu pocz\u0105wszy od Dnia Zwiastowania Pa\u0144skiego, czyli \u015bwi\u0119ta Matki Boskiej Roztwornej (25 marca), poprzez obchodzone dzi\u015b 31 maja \u015bwi\u0119to Nawiedzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny, kt\u00f3re obchodzone dawniej 2 lipca sta\u0142o si\u0119 dla wsi polskiej dniem Matki Boskiej Jagodnej, oraz \u015awi\u0119to Matki Boskiej Zielnej (15 sierpnia), po Matki Boskiej Siewnej (8 wrze\u015bnia). Rolnicy od dawien dawna polecali wszystkie swoje sprawy Matce Boskiej, or\u0119downiczce ludzkiej codzienno\u015bci.<\/p>\n

\"sad140\"<\/a>

Do\u017cynki Parafialne – Sadowne, 07.09.2014<\/p><\/div>\n

Powr\u00f3ci\u0142 i rozwin\u0105\u0142 si\u0119 praktykowany przed ostatni\u0105 wojn\u0105 obyczaj urz\u0105dzania do\u017cynek parafialnych oraz pielgrzymek ch\u0142opskich po zako\u0144czonych \u017cniwach do miejsc kultu religijnego, zw\u0142aszcza do sanktuari\u00f3w maryjnych. Na Jasnej G\u00f3rze w Cz\u0119stochowie odbywaj\u0105 si\u0119 najwi\u0119ksze i najbardziej uroczy\u015bcie obchodzone do\u017cynki polskie. Uroczysto\u015bci religijne w intencji wszystkich rolnik\u00f3w celebruje prymas Polski. Uczestnicz\u0105 w nich t\u0142umy pielgrzym\u00f3w i delegacje rolnicze z ca\u0142ej Polski z wie\u0144cami i chlebami upieczonymi z m\u0105ki pochodz\u0105cej z ostatnich zbior\u00f3w.<\/p>\n

\u015awieckim ceremoniom do\u017cynkowym przewodnicz\u0105 obecnie starosta i staro\u015bcina do\u017cynkowi, kt\u00f3rzy wr\u0119czaj\u0105 wieniec i bochen chleba gospodarzowi do\u017cynek. Gospodarzem najcz\u0119\u015bciej jest przedstawiciel lokalnej administracji pa\u0144stwowej b\u0105d\u017a samorz\u0105dowej. Do\u017cynkom towarzysz\u0105 najcz\u0119\u015bciej wystawy osi\u0105gni\u0119\u0107 lokalnych rolnik\u00f3w i zak\u0142ad\u00f3w przetw\u00f3rstwa spo\u017cywczego i festyny ludowe.<\/p>\n

Tekst:<\/strong> sch<\/p>\n

Foto:<\/strong>\u00a0SADOWIANKI, Barbara Wr\u00f3bel, Sadowne 2014 (kronika dost\u0119pna w zbiorach GOK Sadowne)<\/p>\n

Na podstawie:<\/strong> Do\u017cynki polskie dawniej i dzi\u015b<\/em>, www.religie.424<\/a>, Ewa Szczepanowska<\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o:<\/strong> www.religie.424.pl<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od wielu lat w Sadownem nie organizowano Do\u017cynek Gminno \u2013 Parafialnych. W tym roku to si\u0119 zmieni.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,91,6],"tags":[1464,169],"class_list":["post-9406","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-newsy","category-gminny-osrodek-kultury","category-kultura-rozrywka-edukacja","tag-dozynki-gminne-2015-w-sadownem","tag-gminny-osrodek-kultury-w-sadownem"],"views":5618,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9406","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9406"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9406\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9409,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9406\/revisions\/9409"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9406"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9406"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/info.sadowne.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9406"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}