Stanisław Grądzki – wiersz nr 4

Kolejny wiersz Stanisława Grądzkiego.

 

 

 

 

 

Pisałem

Pisałem na ławkach parków i peronów
I na drzewach, co wiele zim przeżyły
W świetle księżyca i żyrandoli salonów
Oraz w ciemności o zapachu mogiły

Pisałem w Liwca i Bugu wodzie
Na drogach polnych Stoczka i Łochowa
Palcem na śniegu i łyżwami na lodzie
Wzrokiem na Rynku Mariackim Węgrowa

Pisałem na zagonach zmęczonych pól
Łzami spływającymi po twarzy
Pisałem w dźwięku gradowych kul
Modlitwą ziemskich ołtarzy

Pisałem w samotności płynąc bez steru
Po bezdrożach życia poczerniałych w dymie
Pisałem dla ludzi bez charakteru
By uwiecznić swoje imię

Pisałem w sercu i na ustach Twoich
Naszą przyszłość zatopioną w snach
Dziś pamięć o niej przechowuję w moich
Zdmuchniętych z chmur wierszach

Z antologii Grupy Poetyckiej IWA
               „Pod rodzinnym niebem”

 

Foto: Wiesław Maliszewski