Wspomnienia – alfabet sadowieński (litera K)
I już dotarliśmy do litery „K”. Tym razem jednak treść została „okraszona” zdjęciami, które z rodzinnego albumu udostępniła nam Pani Irena.
K
KAJAK Józefa – wdowa mieszkająca w małym drewnianym domku na górce przy ul. Mazowieckiej przed Filipiakami. Wynajmowała się do opieki nad dziećmi. Miała syna Leopolda, który dojeżdżał do pracy w Warszawie i tam się ze swoim synem Grzesiem wyprowadził.
KALATOWIE Henryk i Janina z d. Kądziela – zamieszkiwali w Sadownem przy ul. Wiejskiej w domu Kądzielów. On pochodził z Sokółki (obecnie Drak przed torami) i pracował w Warszawie jako szatniarz w restauracji, a ona dorabiała jako krawcowa. Mieli dwóch synów: Andrzeja oraz Zbigniewa i córkę Marzenę. Wyprowadzili się wszyscy do Warszawy.
KALBARCZYKOWIE Hipolit i Kazimiera z d. Czajka – zamieszkiwali przy ul. Strażackiej naprzeciwko Targowej. Mieli gospodarstwo rolne. Dochowali się czwórki dzieci: Tadeusza, Stanisława, Ryszarda i Krystyny. Tadeusz po ślubie wyprowadził się pod Stoczek, Stanisław Florian ożenił się z Barbarą Gontarz i mieszkali u rodziców, mieli trzy córki. Ryszard po wojsku ożenił się pod Grajewem i wyprowadził się do domku zakupionego w Gaju. Krystyna wyszła za mąż za Ryszarda Stysia z Kołodziąża i zamieszkali w domu rodziców.
KALBARCZYKOWIE Józef i Jadwiga z d. Konik – zamieszkiwali przy ul. Strażackiej za Hipolitem. Mieli gospodarstwo rolne i mieli dwoje dzieci: Kazimierza i Elżbietę. Kazimierz ożenił się z Marianną Stryjek z Zarzetki i zamieszkali u rodziców, a potem pobudowali się dalej na Strażackiej. Kazimierz pracował na kolei, a Marianna początkowo w Urzędzie Gminy, a potem wychowywała dzieci i prowadziła gospodarstwo rolne. Mieli trzech synów. Elżbieta wyszła za mąż do Sokółki i potem gdzieś z mężem wyprowadzili się.
KALBARCZYKOWIE Jan i Zofia z d. Długosz spod Łodzi – mieszkali początkowo w Gaju, a potem pobudowali dom w głębi Strażackiej za targowicą. On był kolejarzem, a ona najpierw w Internacie pracowała jako intendentka , a potem w „Silikatach”. Mieli dwoje dzieci Grzegorza i Annę. Grześ ożenił się z Bożenką Jakubisiak i zamieszkali przy Strażackiej. Ania, po ślubie, wyprowadziła się pod Łódź.
KALBARCZYKOWIE Szczepan i Aleksandra – mieszkali w domku kolejowym na Draku, ostatnim po lewej przed torami. On był kolejarzem, a ona nigdzie nie pracowała. Nie mieli dzieci, domek został rozebrany.
KAMIŃSCY Władysław i Marianna z d. Wysocka – zamieszkiwali w stojącym do dziś drewnianym domku przy ul. Kościuszki przed Tomaszewskimi. Mieli chyba trzy córki. Wyprowadzili się do Warszawy, a do Sadownego przyjeżdżali na lato.
KAMIŃSCY Jerzy i Irena z d. Lubkiewicz – mieszkali w domu Lubkiewiczów między Mazowiecką a Kilińskiego. Po wojnie przejęli piekarnię Lubkiewiczów przy Mazowieckiej. Mieli dwóch synów: Sylwina i Jana Jacka oraz dwie córki Teresę Grażynę i Urszulę. Pobudowali murowany piętrowy dom przy ul. Kościuszki i tam się przeprowadzili i mieli tam sklep spożywczy. Sylwin i Urszula wyprowadzili się, a Teresa Grażyna wyszła za Andrzeja Oltona i zamieszkują w domu po Kamińskich, także prowadząc sklep spożywczy. Jacek pobudował dom przy ul. Mazowieckiej, za piekarnią, bliżej Kilińskiego.
KAMIŃSCY Henryk i Marianna z d. Wieliczko z Sokółki – mieszkali w murowanym domu przy szosie na Draku przed torami między Wróblami a Adamskimi. On pięknie basem śpiewał w kościelnym chórze. Mieli trzech synów. Wyprowadzili się do Warszawy.
KANDULSCY Florian i Irena a d. Sędek – zamieszkiwali w głębi ul. Kuźnica za Sędkami w drewnianym, sporym domu na malowniczej górce. On pochodził z Wielkopolski, a Irka trochę uczyła w szkole w Sokółce. W początkach lat pięćdziesiątych Florian został wójtem w Sadownem, a potem pracował na kolei. Mieli niewielkie gospodarstwo. Dochowali się trzech synów: Włodzimierza, Mirosława i Krzysztofa. Włodzimierz ożenił się z Krystyną i pobudowali dom w Ostrówku, gdzie oboje pracowali w fabryce i doczekali się dwóch córek. Mirosław ożenił się z Urszulą Kalbarczyk z Sadolesia – Choina i wyprowadzili się na Mazury pod Olsztyn. Krzysztof ożenił się z Katarzyną Kalbarczyk ze Strażackiej i pobudował dom na działce od rodziców przy ul. Słonecznej, dochował się czwórki dzieci.
KANIOWIE Kazimierz i Marianna – mieszkali przy ul. Kużnica w murowanym domu pod lasem. On dojeżdżał do pracy, a ona prowadziła dom, mieli chyba dwie córki i syna Andrzeja. Córka Anna zamieszkuje nadal w domu po rodzicach.
KARCZMARCZYKOWIE – Stefan i Czesława z d. Kądziela z ul. Wiejskiej – mieszkali w domu pobudowanym przez Stefana na działce Karczmarczyków na końcu Draku (obecnie ul. Cicha). Mieli gospodarstwo rolne i czworo dzieci: Andrzeja, Tadeusza, Kazię i Annę. Andrzej pracował jako agronom w Prostyni i prowadzi część gospodarstwa po rodzicach. Tadeusz ożenił się z Krystyną Frąckiewicz z Płatkownicy, jest murarzem i też prowadzi gospodarstwo. Kazimiera wyszła za Bogdana Szymanika z Płatkownicy i pobudowali dom na Draku. Ania gdzieś się wyprowadziła.
KARCZMARCZYKOWIE Franciszek i Marianna z d. Siemiątkowska – oboje z Krupińskiego – mieszkali w domu przy ul. Kościuszki, naprzeciwko Urzędu Gminy. Mieli gospodarstwo rolne na Krupińskim. On nadto był masarzem, a ona była sklepową w Geesowskim sklepie mięsnym. Mieli chyba dwie córki: Marysię i Danusię i syna Janusza, który ożenił się Jolantą Borsow z Sokółki i zamieszkali w domu rodziców Janusza, dochowując się dwójki dzieci.
KASPERLIK Maria – siostra zakonna ucząca w szkole łaciny. Mieszkała na Słonecznej u Olszewskiej.
KĄDZIELOWIE Adam i Waleria z d. Bembenek z Płatkownicy – mieszkali na ul. Wiejskiej za Mućkami – mieli gospodarstwo rolne. Dochowali się siedmiorga dzieci: Jana, Kazimierza, Zygmunta, Jadwigi, Anieli, Czesławy i Janiny. Jan wyprowadził się do żony na Zieleniec; Kazimierz pod Warszawę; Zygmunt ożenił się z Kazimierą Gałązka z Kałęczyna i pobudowali się na działce Kądzielów, dochowując się trzech synów: Jana, Adama i Marka; Jadwiga wyszła za Mućka Jana z Wiejskiej z Sadownego i zamieszkali w domu Mućków, dochowując się trojga dzieci; Aniela młodo zmarła panienką, Czesława wyszła za Stefana Karczmarczyka i wyprowadziła się do niego na Drak, Jasia wyszła za Edwarda Czajkę i przeniosła się do niego na Grunwaldzką.
KĄDZIELOWIE Jan i Aleksandra – mieszkali przy ul Wiejskiej po prawej za olszyną, prowadząc gospodarstwo, a on tuż po wojnie brał udział jako rachmistrz w spisie powszechnym. Mieli córkę Genowefę, która wyszła za Bogusława Dobosza.
KĄDZIELOWIE Jan i Zdzisława z d. Jabłońska z Księżyzny – mieszkali w małym domu przy zbiegu ulic Piekarskiej i Kilińskiego. On był woźnym- palaczem w szkole i trochę był szewcem, a ona krawcową. Mieli trzy córki: Danutę i Hannę, (trzeciej imienia nie pamiętam), które po wyjściu za mąż wyprowadziły się do Warszawy.
KĄDZIELOWIE Wacław i Jadwiga z d. Kądziela – mieszkali w głębi ul. Kilińskiego za Subdami, potem Piotrowskimi. On był wartownikiem w Warszawie (miał krótką broń), a ona prowadziła dom. Mieli trzech synów: Tadeusza – elektryka, Edwarda, który wyprowadził się po ślubie z Elżbietą do Warszawy, Stanisława, który ożenił się ze Stanisławą Kądziela z Morzyczyna i pozostał w domu rodziców, i Marię, która po ślubie wyprowadziła się pod Urle.
KĄDZIELOWIE Wacław i Janina z d. Kamińska – oboje z Sadownego, a po ślubie początkowo zamieszkali w Warszawie. Potem pobudowali się przy ul. Mazowieckiej. On był szewcem i zapalonym wędkarzem, a ona początkowo wychowywała syna Krzysztofa, potem pracowała w klubie i kiosku „Ruchu”. Długi czas była Przewodniczącą Koła Gospodyń Wiejskich w Sadownem. Dzięki niej powstał zespół śpiewaczy „Sadownianki”. Ich syn Krzysztof został nauczycielem WF, ożenił się z Grażyną Główka i doczekali się dwóch córek.
KĄDZIELOWIE Czesław i Aniela z Zarzetki – mieszkali przy placu Kościelnym, za placem targowym, gdzie dziś apteka. On był murarzem, a ona trochę pracowała w aptece. Mieli syna Grzegorza, który pozostał w domu po rodzicach i córkę Małgorzatę.
KĄDZIELOWIE – Henryk i chyba Hanna – krótko mieszkali w Gaju. On pochodził z Płatkownicy i dojeżdżał do pracy w Warszawie, a ona krótko pracowała w Urzędzie Gminy. Wyprowadzili się pod Warszawę.
KĄDZIELOWIE Jan i Marianna z d. Ojdana – mieszkali przy ul. Wiejskiej za Oltonami i prowadzili gospodarstwo rolne. Mieli synów Mieczysława oraz Wacława i córki: Janinę, Irenę i Zofię. Mieczysław ożenił się z Heleną Kądzielą z Morzyczyna Włościańskiego i zamieszkali w domu Kądzielów na Wiejskiej, Wacław ożenił się z Janiną Kamińską z Sadownego, Janina wyszła za mąż za Wacława Jakubisiaka i zamieszkali w Sadownem przy Mazowieckiej, Irena wyszła za Michała Tomasika i pobudowali się przy ul. Grunwaldzkiej, a Zofia późno wyszła za mąż za Gałązkę do Morzyczyna, a potem mieszkała u siostry Ireny.
KĘBROWSKA Irena Wincentyna – z siostrą Śliwowską Wandą Amelią pobudowała się przy ul. Kościuszki przed Sobotkami. Pracowała w banku spółdzielczym. Wyszła za mąż za Zygmunta Szczepaniaka, który był lekarzem weterynarii i pobudowali piętrowy dom na przeciwko szkoły. Mieli córkę Annę.
KICIOWIE Bogusław i Helena primo voto Puścion – zamieszkiwali przy ul. Kilińskiego, drugi dom od szosy. Oboje byli nauczycielami i dyrektorami sadowieńskich szkół. Mieszkała z nimi córka Puścionowej Janina, która wyprowadziła się do Warszawy. On pochodził z Szynkarzyzny, był Akowcem i założył Muzeum Ziemi Sadowieńśkiej. W czasie okupacji oboje prowadzili tajne nauczanie.
KLIMKOWIE Józef i Stanisława z d. Milewska – mieszkali w niedużym domu w Gaju. On zawsze chodził ubrany w długi płaszcz przepasany różańcem. Mieli syna Józefa, który zamieszkał w Warszawie i został sędzią Sądu Najwyższego.
KLIMKOWIE Henryk i Henryka – mieszkali na ul. Wiejskiej. On pracował najpierw w GS-ie, a potem na kolei, a ona trudniła się handlem. Mieli dwóch synów Henryka, Sławomira i córkę Lenę.
KOBAK Marian – mieszkał na Strażackiej, a na Kościuszki u Chełchowskiej prowadził zakład fryzjerski. W zakładzie na ścianie wisiały skórzane pasy, na których ostrzył brzytwy.
KOBUSOWIE Piotr i Marianna z d. Styś – mieszkali w Gaju. Ona wynajmowała się do różnych prac. Mieli syna Wacława i córki: Krystynę i Genowefę. Wacław ożenił się z Ireną Konik z Sadownego i pobudowali się przy ul. Strażackiej. On był listonoszem, mieli córkę Elę i syna Tadeusza. Krystyna wyjechała nie wiem dokąd, a Genia wyszła za Józefa Łopacińskiego spod Siedlec i zamieszkali w domu, który już miała na ul. Sosnowej; pracowała w Urzędzie Gminy.
KOC Maria – wdowa mieszkająca w dużym, drewnianym domu przy krzyżu u zbiegu ulic Kościuszki i Grunwaldzkiej. W domu wynajmowała mieszkanie od Kościuszki na posterunek. Miała córkę Halinę i drugą, której imienia nie pamiętam oraz syna Janusza Głuchowskiego. Halina wyszła za mąż za Rysia Wódkę.
KOCELA Edward – przyszedł z Ociętego, kupując drewniany dom z działką na zakręcie Słonecznej w tzw. „Kantorze”. Dojeżdżał gdzieś do pracy. Chyba nie miał dzieci.
KOLATOROWIE Stefan i Feliksa lub Felicja – mieszkali w tzw. „Gaju” po Mućkach u zbiegu Łochowskiej i Partyzantów. Oboje uczyli w szkole, on najpierw matematyki, a potem był bibliotekarzem. Mieli dwóch synów: Sławomira – stomatologa i drugiego imienia nie pamiętam.
KOŁODZIEJSCY Jerzy i Edyta – pobudowali piętrowy murowany dom przy Słonecznej przed Olszewskimi, bo ona to Olszewszczanka. Mieli dwa ha ziemi, w tym ładny sad z jabłoniami. On był pod Ostrołęką dyrektorem gorzelni i mówił, że tylko z czystego żółtego piasku nie da się wypędzić bimbru. Utrzymywali się z jego emerytury, nie mieli dzieci.
KOŁODZIEJEK Anna – mieszkała w połowie małego domku przy Kościuszki, naprzeciwko Sadpol 2. Była samotną kobietą.
KONIKOWIE Edward i Janina Jadwiga z d. Bubrzyk– mieszkali najpierw przy ul. Strażackiej róg Targowej, a potem przeprowadzili się na ul. Wiejską. Mieli gospodarstwo rolne. Dochowali się dwóch synów Grzegorza i Marka.
KONIKOWIE Józef (zwany Tajózef), jej imienia nie pamiętam – mieszkali w „Kantorze”, przed Kocelą. Mieli małe gospodarstwo rolne. Dochowali się syna Ryszarda i córek: Anieli, Jadwigi i Janiny. Aniela wyszła za mąż za Kądzielę Czesława i zamieszkali przy Placu Kościelnym. Ryszard wyjechał z Sadownego i zmienił nazwisko na Koniewski.
KONIKOWIE Jan i Anna z d. Kurak z Płatkownicy – mieszkali przy ul. Wiejskiej za Aleksandrem Mućkiem. Mieli gospodarstwo rolne i on był w czasie okupacji sołtysem w Sadownem. Mieli córki: Jadwigę i Zofię. Jadwiga wyszła za Zygmunta Sędka na Kużnicę, a Zofia za Giereja Dionizego. Anna tragicznie zginęła.
KOPYTOWSCY Mieczysław i Marianna – mieszkali w małym drewnianym domku przy ul. Mazowieckiej, w głębi, za Niewiadomskimi. Pracowali dorywczo, nie mieli dzieci.
KOPYTOWSCY chyba Jan i Marianna – mieszkali w jeszcze mniejszym domku (lepiance) bliżej Mazowieckiej. Utrzymywali się z prac dorywczych. Mieli Krysię i Jasię. Potem Krystyna miała dwoje dzieci i pracowała na kolei, a Janina miała troje dzieci.
KOROSIOWIE Józef i Helena z d. Warda – oboje z Zalesia. Pobudowali się przed Tomaszewskimi na Strażackiej. On był zdunem, murarzem, a ona zajmowała się domem i małym gospodarstwem. On też m.in. oprawiał książki, był „złotą rączką”. Mieli córki: Dorotę oraz Annę i syna Stanisława.
KOROSIOWIE Rafał i Genowefa z d. Wycech – mieszkali na rogu Łochowskiej i Kilińskiego, w połowie domu po Wycechach. On był dróżnikiem, a ona telefonistką na poczcie. Mieli synów Witolda i Adama. Za kadencji Rafała kładziono na Kościuszki bruk, ale on tego nie skończył bo tragicznie zginął w nurtach Bugu na Suci. Przed śmiercią nie skończył wytyczać ulic w Sadownem.
KOROSIOWIE Henryk (z Wielgiego) i Wiesława z d. Pakieła z Zarzetki – początkowo mieszkali w wynajętym mieszkaniu od Oltonów przy ul. Mazowieckiej, a potem kupili dom drewniany naprzeciwko, przy Mazowieckiej. On był milicjantem, ona kucharką w przedszkolu. Mieli synów: Andrzeja, Krzysztofa i Zdzisława.
KOSSONOWIE Jan i Helena z d. Wyszyńska. Przeprowadzili się z Morzyczyna, kupując przy ul. Łochowskiej za Filipiakami na górce dom od Zielińskiego. On był głównym księgowym, a ona sklepową w GS-ie. Mieli dwie córki.
KOSSONOWIE Tomasz i Helena (primo voto Olton) – mieszkali przy ul. Targowej za Kuczkowskimi. On krótko pracował w szkole jako woźny, a ona dbała o dom. Nie mieli dzieci.
KOŚNIKOWSCY Stanisław i Leokadia – mieszkali przy ul. Mazowieckiej przed Rosińskimi w drewnianym domku. On pracował w bibliotece. Nie mieli dzieci.
KOWALCZYKOWIE Stanisław i Monika – mieszkali w pierwszym domu z prawej na ul. Wiejskiej. Mieli gospodarstwo rolne, a on też pracował na kolei jako kierownik pociągu, a w wojnę był partyzantem Armii Krajowej. Mieli dwóch synów: Waldemara i Zbigniewa (niemowę, co zginął w wypadku na szosie) oraz córkę Elżbietą.
KOWALCZYKOWIE Zdzisław i Janina – mieszkali przy ul. Leśnej obok Subdów. On był palaczem w gminie. Mieli troje dzieci: Stanisława, Helenę i Stefana.
KOWALCZYKOWIE Roman i Janina z d. Bolchajmer – mieszkali na ul. Kościuszki, w domu po Bolchajmerach. On był najpierw palaczem-woźnym w gminie, a potem magazynierem w GS-ie, a ona zajmowała się domem. Wynajmowali mieszkania, m.in. na zakład fryzjerski. Mieli dwóch synów: Andrzeja i Krzysztofa.
KOWALSCY Tadeusz i Lucyna – mieszkali w leśniczówce za „Kantorem”. On był leśniczym, ona pracowała w bibliotece. Mieli dwie córki Barbarę, drugiej imienia nie pamiętam i syna Marka.
KRASUSCY Jan i Maria z d. Komuda – przeprowadzili się chyba z Grębkowa i najpierw mieszkali u Tomaszewskich na Strażackiej, a potem się rozeszli, on wyjechał, a ona kupiła od Franciszka Filipowicza domek drewniany w głębi Kilińskiego, zamieszkując tam z dziećmi Witoldem, Barbarą i Stanisławem. Pracowała jako bufetowa w gospodzie „Podlasianka”, a potem w sklepie GS-u.
KRUPOWIE Franciszek i Stefania z d. Danaj z Krupińskiego – mieszkali w głębi ul. Łochowskiej. On był listonoszem i nosił pieszo listy z Sadownego do Węgrowa, ona zajmowała się domem. Mieli dwóch synów: Antoniego i Jana oraz trzy córki: Bożenę, Barbarę i Teresę. Antoni został nauczycielem i wyprowadził się do Stoczka. Tereska pozostała w domu rodziców.
KRUPA Rozalia – wdowa mieszkająca w drewnianym domku na początku ul. Wiejskiej, po lewej przed Brzostkami. Miała małe gospodarstwo rolne. Mieszkała z nią córka Helena, która wyszła za mąż za Rowińskiego.
KRYSIAKOWIE Antoni i Zofia – mieszkali na ul. Wiejskiej za Konikami. Mieli ponad 15 ha gospodarstwa, duży, ładny, drewniany dom z niebieskimi, szklanymi kulami na szczytach, ogród z jabłoniami i pomidorami oraz sadzawkę przed ulicą. Zatrudniali parobka. Oboje znali język angielski, urządzali tzw. „tłuki” m.in. na kopanie kartofli i przy ludziach kłócili się tylko „po amerykańsku”. Jeździli bryczką czy wolantem. Mieli dwoje dzieci: Wiktorię i Wacława. Dzieci wyjechały do USA, a Krysiakowie też tam po nich wyjechali pod koniec lat 50.
KRZAKOWIE Edward i Marianna z d. Wysocka – mieszkali przy ul Wiejskiej za Rolkami. Mieli gospodarstwo rolne. Dochowali się trojga dzieci: Jana, Kazimierza i Wandy. Jan ożenił się z Kazimierą Król z Sadolesia i kupili po Ołowskich dom przy ul. Mazowieckiej. Mieli córkę Jolantę. Kazimierz został na Wiejskiej, a Wanda wyszła za mąż za Supła do Wielgiego.
KRZAK Karol, jego żona wcześnie zmarła – mieszkał w Gaju. Pracował dorywczo. Miał pasierbicę, trzy córki i syna Stefana. Córka Zofia wyszła za Henryka Ogonowskiego z Mrozowej Woli, druga Wacława wyszła też za Ogonowskiego Freda z Mrozowej Woli i zamieszkali przy ul. Bohaterów, a trzeciej nie pamiętam dobrze.
KSIĘŻOPOLSKI Michał mieszkał nie wiem gdzie, a przez kilka lat uczył w liceum fizyki.
KUCHARKOWIE Stanisław i Stanisława z d. Kozyra – pobudowali się po lewej, w głębi ul. Kościuszki przed Sobotkami. On byt bardzo dobrym krawcem, szył m.in. garnitury, a ona dojeżdżała do szpitala w Warszawie, gdzie była salową. Mieli trzech synów.
KUCZKOWSCY Longin i Jadwiga z d. Bródka – pobudowali murowany dom przy ul. Targowej. On był piekarzem. Mieli dwóch synów: Kazimierza i Andrzeja oraz córkę Teresę.
KUCAŁA Lucyna – sierota mieszkająca w Kantorze z babcią. Po skończeniu szkoły wyprowadziła się gdzieś.
KULĘGOWSKA Jadwiga – wdowa zamieszkująca przy ul. Kilińskiego za Jakubisiakami.
KUŁAK Wiktoria – mieszkała na placu szkolnym w drewnianym czerwonym budynku. Była kucharką. Wyszła za Osińskiego Piotra – fryzjera.
KURKUSOWIE – mieszkali w leśniczówce za Kantorem. Mieli troje dzieci: Juliana, Mariana i Barbarę. Nie wiem gdzie się wyprowadzili.
KUTOWSKA Izabela – mieszkała przy ul. Kilińskiego za Kulągowską. Pracowała dorywczo i czesała po gręplowaniu wełnę owczą. Miała córkę Zuzannę, która wyprowadziła się do Warszawy.
Autor: Irena Warda
Zdjęcia: 1 – Irena Warda – sporządza akt stanu cywilnego, 2 – Apolonia Rychlik (koleżanka), Irena Niegowska (Warda)
Szanowni Czytelnicy!
Dziękuję za tak duże zainteresowanie publikacją na temat powojennych mieszkańców Sadownego. Bardzo proszę – gdyby ktoś wyraził chęć – o umieszczanie w komentarzach (pod kolejnymi postami na Facebooku Info Sadowne) poprawek, uzupełnień czy też dodawanie nazwisk i historii rodzin, które mogłam pominąć przy spisywaniu swoich wspomnień. Z góry za nie dziękuję.
Przepraszam także za ewentualne pomyłki (pamięć jest ulotna) i dziękuję za wyrozumiałość, a także zachęcam do lektury kolejnych odcinków „Mojego alfabetu sadowieńskiego”.
Irena Warda
