Z historii – Sadowianki – Mrozowa Wola i Kołodziąż

MROZOWA WOLA – 28 stycznia 2024 roku.

W dniu 28 stycznia Zespół Sadowianki zaproszony został do Kaplicy w Mrozowej Woli, aby tam uświetnić uroczystość Jubilatki p. Haliny Wandy Gastoł, która obchodziła swoje 88. urodziny.

Na tę okoliczność córki p. Haliny zmówiły mszę, którą celebrowali proboszcz parafii Sadowne ks. Antoni Kunicki oraz ks. Kanonik Stanisław Wojciechowski.

Rodzina p. Haliny przygotowała wiele niespodzianek na tę uroczystość. Jeden z wnuków przebrał się za Św. Mikołaja, zaprosił do siebie wszystkie dzieci, które były w kaplicy i poczęstował je słodyczami. Dorośli również otrzymali słodycze.

Kaplica w Mrozowej Woli przyjęła kolejny dar w postaci pięknego obrazu, który został poświęcony po mszy świętej i zawieszony na ścianie. Jubilatka otrzymała Apostolskie Błogosławieństwo od papieża Franciszka.

Zespół Sadowianki śpiewał przy akompaniamencie kolegi Andrzeja Oltona, piękne polskie kolędy przed mszą, potem w trakcie mszy. Na zakończenie całej uroczystości zaśpiewaliśmy sześć kolęd, a następnie piosenki specjalnie przygotowane dla Jubilatki.

W repertuarze na życzenie Jubilatki znalazły się Jej ulubione przeboje, między innymi:

Graj skrzypku graj e-moll
Szła dzieweczka do laseczka G-dur
Góralko Halko a-moll
Głęboka studzienka F-dur

Na koniec zaśpiewaliśmy ,,Niech żyje Jubilatka” w tonacji C-dur oraz ,,Wiązankę 100 lat” C-dur

Wykonanie ulubionych przebojów bardzo wzruszyło Halinę i Jej rodzinę. Zespół otrzymał gromkie brawa i prezenty.

Wszystkiego najlepszego!!

KOŁODZIĄŻ

1 lutego 2024 roku

1 lutego 2024 roku w Niepublicznej Szkole w Kołodziążu dyrekcja i nauczyciele zorganizowali uroczystość dla dziadków. Program uroczystości składał się z dwóch części. W pierwszej dzieci składały życzenia swoim babciom i dziadkom recytując wierszyki i śpiewając piosenki.

W drugiej my Sadowianki ze specjalnie przygotowanym repertuarem.

Kołodziąż – 1 lutego 2024

Wszyscy tu przyszliśmy C-dur
Niech żyją wszystkie babcie, dziadkowie też sto lat. To jeszcze jest za mało, niech żyją 200 lat…itd. C-dur
Zagrajcie mi skrzypce g-moll, d-moll
Szła dzieweczka do laseczka G-dur
Bum cyk B-dur
U jeziora zimna woda D-dur
Kukułeczko… C-dur /z podziałem/
Hej z góry jadą Mazury C-dur
Hej, sokoły d-moll
Jarzębina czerwona d-moll
Dwanaście listeczków C-dur
Głęboka studzienka F-dur
Zagraj mi piękny Cyganie B-dur
U jeziora zimna woda D-dur
W zielonym gaju C-dur
Na zielonym polu B-dur
Trzymajmy się za ręce C-dur

Jeszcze w tej chwili nikt nie myślał, że będzie też trzecia część tej uroczystości!!!

Nie zabrakło również ks. proboszcza Antoniego Kunickiego

Dla publiczności, którą stanowiły babcie, dziadkowie, mamy, dzieci, nauczyciele, przygotowane były teksty piosenek do wspólnego śpiewania z Zespołem.

Wszyscy doskonale spisali się w roli wykonawców, najgłośniej śpiewały dzieci.

,,Oj! Zagraj mi muzyko”!

W sali panowała wspaniała rodzinna atmosfera, buzie uśmiechnięte, w oczach radość, na ustach śpiew, a przecież o to właśnie chodzi.

,,Tutaj, tutaj są dziewczyny – Juli, Juli, Julija”!

A to nasza piosenka wizytówka:

,,Trzymajmy się za ręce”

Po występie zaproszono nas na przysłowiową herbatkę i konsumpcję pysznego ciasta i owoców.

Ale co potem się wydarzyło!!! Spontaniczność! Nieprzewidywana trzecia część spotkania, o której wspomniałam wyżej! Nasz akordeonista Andrzej Olton zaczął grać, a wszyscy ruszyli do tańca.

Andrzej Olton

Zbyszek porwał do tańca p. dyrektor Grażynę Frączek

Piotrek chwycił Wiesię, a raczej Wiesia Piotrka. Czy to miały być hołubce do oberka, czy przysiady? Któż to wie – trudno zgadnąć. Po prostu Piotrek chyba szykuje się do wyskoku! A może chce chwycić partnerkę na ręce?! A może za ręce?!

Chwycił!!! I tańczą.

Takie szaleństwa, że aż zdjęciom brak ostrości!

W tanecznym korowodzie nastąpiło połączenie kilku pokoleń. Babcie, dziadkowie, rodzice, wnuczęta, no i my – oczywiście też babcie i dziadkowie.

Spotkanie było bardzo udane, w szkole tej panują swojskie ,,klimaty”, cudowna atmosfera o kameralnym charakterze, a co bardzo ważne wspaniała publiczność, która natychmiast reagowała na nasze piosenki i włączała się do śpiewania.

Otrzymaliśmy

od Dyrekcji piękne, płynące z serca

podziękowanie

za występ i uświetnienie imprezy.

Źródło: „Sadowianki”, Barbara Wróbel, Sadowne 2025