„Drzewa widzą”

Stanisław Grądzki – wiersz nr 3.

 

 

 

 

 

Drzewa widzą

Jeżeli chcesz poznać ludzkie życie,
to niech sen do lasu cię zaniesie.
Drzewa widzą, co jest w błękicie,
wiedzą też, co się dzieje w Hadesie.

Oczami gałęzi do nieba zaglądają,
a korzeniami tkwią w prochach ziemi.
Stojąc w miejscu, rosną i słuchają.
Wiedzą wszystko – świadkowie niemi.

Drzewa to stare krzyże zapomnienia.
W ich cieniu pokolenia zmarłych czekają
na cudowny dotyk przebudzenia.

Gdy one milczały, sumienie płakało.
A przecież wiedzą, bo pamięć posiadają,
ile gwoździ wbito w ich ciało…

Foto: Wiesław Maliszewski