PROTOKOŁY RAD FAMILIJNYCH,
…AKTY ZNANIA ORAZ INNE DOKUMENTY W KSIĘGACH ANEKSÓW DO MAŁŻEŃSTW JAKO ŹRÓDŁO WIEDZY GENEALOGICZNEJ I HISTORYCZNEJ NA PRZYKŁADZIE XIX-WIECZNYCH AKT BROKOWSKICH.
Więzy krwi nie zapewniały, iż pozostały przy życiu rodzic, a tym bardziej wyznaczony testamentem opiekun, roztoczy nad sierotą właściwą kuratelę, doświadczenie zaś wskazywało na wielkie niebezpieczeństwo wyzucia małoletniego, choćby z najskromniejszego, odziedziczonego majątku. We wprowadzonym w Księstwie Warszawskim w roku 1807 Kodeksie Napoleona, uznano zatem, że najlepszą metodą ustanowienia nad opiekunem kontroli, będzie stworzenie ciała kolegialnego pod postacią rady familijnej. Dobór członków owego ciała określały przepisy prawa. Sprawy tak delikatnej natury nie można uregulować nazbyt szczegółowo, zatem dość dużą swobodę w doborze członków rady pozostawiono sędziom.
Rady powoływano również wtedy, gdy zmarła tylko matka lub ojciec, a opiekunem został drugi rodzic. Jeśli zaś i on odszedł z tego świata, a opiekuna swych małoletnich dzieci wyznaczył w testamencie, to rada mogła taką wolę podważyć, gdyby ów jegomość okazał się osobą słynącą np. ze złego prowadzenia. Rada mogła nie dopuścić kogoś takiego do opieki, a na jego miejsce obrać inną osobę. Wyznaczenie natomiast testamentowego opiekuna przez zmarłego rodzica, w sytuacji, gdy drugi rodzic pozostawał przy życiu, nie niosło za sobą żadnych skutków prawnych.
