OSADNICY KURPIOWSCY

…WE WSCHODNIEJ CZĘŚCI PUSZCZY BIAŁEJ (CZ. 2. KLUCZ UDRZYŃSKI).

Klucz udrzyński, jako jednostka gospodarcza, został utworzony na terenie dóbr biskupów płockich w Puszczy Białej w XVIII w. Znajdował się między kluczem brokowskim (z którego został wydzielony) a brańszczykowskim. Należały do niego wsie: Udrzyn, Udrzynek, Poręba, Osuchowa, Przyjmy [Porębskie], Dudowizna, Wiśniewo, Białebłoto [Białe Błoto]. Niektóre z nich, jak Osuchowa, Wiśniewo, Udrzyn, powstały w XIII w. i wymieniane są w dokumentach Konrada Mazowieckiego dla biskupów płockich z roku 1203 [? 1235]. Niestety, w XVII w. wsie w Puszczy Białej zostały w znacznym stopniu zniszczone wskutek wojen, zaraz, klęsk żywiołowych, choć jak podaje Maria Żywirska, „pomiędzy końcem wieku XVI a 1 ćwiercią XVIII w. liczba wsi nie uległa niemal żadnym zmianom, natomiast stan liczbowy ludności znacznie obniżył się. […] W rezultacie przez bez mała 150 lat nie tylko nie przybyły na Puszczy nowe osady, ale stare niegdyś kwitnące wsie zostały zupełnie wyludnione”. Ta sytuacja wymagała podjęcia działań ekonomicznych i organizacyjnych, aby ponownie zaludnić wsie i przywrócić je do stanu użyteczności gospodarczej.

Centrum klucza udrzyńskiego stanowił folwark pańszczyźniany w Udrzynie oraz wieś parafialna Poręba, w której w 1639 r. zbudowano drewniany kościół. Ustanowiona parafia powstała z wydzielenia części wsi z parafii Długosiodło i Brańszczyk.

Więcej na stronie https://madzelan.cba.pl/osadnicy-kurpiowscy-we-wschodniej-czesci-puszczy-bialej-cz-2-klucz-udrzynski/