„Zauroczenie”

Jeszcze jeden wiersz Wiesława Maliszewskiego.

 

 

 

 

 

Zauroczenie

                                  Dedykuję Heni, Hani, Pawłowi i Krysi

1.

Ja nie mam
innej drogi
prócz tej wśród łąk;
tej bosej.
Co mi z Probostwa*
wieczorami
zapach jaśminu przynosi.

Aż odurzony nim
nie wiem,
dokąd mnie
zmysły zawiodą,
gdy w noc tę pobiegnę
przed siebie
– ja dziecko –
Mleczną Drogą.

2.

Ja nie znam
innej zieleni
prócz tej
od dębu i brzozy,
co barwą
karmiącej ziemi
napełnia me usta
i oczy.

A kiedy bużnie*
– dokoła –
żywiołem wiosny wylewa,
to jaskółczeje
w stodołach
i słowiczeją nią
drzewa.

3.

Ja nie pokocham brzasku
innego niż mój Jeglowy*,
powity
we mgieł potrzasku,
jak sen pisklęcia
różowy.

On,
ledwie obmyty z nocy,
słonecznikowo zapłonie.
Gościńcem dnia
się potoczy,
aż w Pruskiej Kępie*
utonie.

4.

Ja nie chcę
rozumieć już świata
innego niż mój
najbliższy.
On wciąż mnie ocala, otacza.
Więc nie tak,
żem sobie go wyśnił!…

A gdyby
przyśnił się tylko,
wszak dziecko
w duszy swej noszę,
to choćby z litości milcząc,
ze snu
nie budźcie mnie,
proszę.

                                        Sadoleś-Sadowne, sierpień 2025 roku

* bużnie- Przysłówek od przymiotnika, określający wiosenne wylewy rzeki Bug, np.: bużna woda.
* Jeglowy- Przymiotnik od nazwy lasu i rezerwatu Mokry Jegiel.
* Pruska Kępa – Dawna nazwa obecnej części wsi Sadowne.
* Probostwo – Potocznie używane określenie gruntów Parafii Sadowne.

Foto: Wiesław Maliszewski